Gastartikel; Koopgedrag als in de oertijd.

Gerti 07-12-2016

Is ons oerbrein gelukkig in de moderne tijd? Kopen en eten zijn twee  items die in de feestelijke maand december hot zijn. Alle supermarktreclame is er op gericht dat iedereen minimaal een keer gourmet, een uitgebreid gangendiner eet en oh ja, ontbijten met een bord pap of een sneetje brood is uit den boze. Maar wat heeft ons oerbrein met ons huidig koopgedrag te maken?

Het is altijd leuk om collega’s en andere geïnteresseerden tegen te komen. Onlangs vroeg historicus Rob me een blog te ruilen. Rob studeerde aan de Belgische Universiteit van Gent waar hij naast zijn master geschiedenis ook zijn lerarendiploma behaalde. Die passies combineert hij nu met zijn dagelijkse job in online marketing, wat resulteerde in de blog 'Historicus Rob'. Via deze blog probeert Rob op een laagdrempelige maar informatieve manier leuke en interessante stukjes geschiedenis te delen met een groter publiek.

Zoals de meesten die mij kennen wel weten, heb ik veel met eten en eetgewoonten. Daarom koos ik het volgende blog van Historicus Rob uit om met jullie te delen. Hij schreef een artikel naar aanleiding van een artikel in de Knack(Knack is een Nederlandstalig Belgisch actualiteitenmagazine, opinietijdschrift en weekblad) over wat ons oerbrein te maken heeft met ons huidige koopgedrag. Lees hier zijn blog

“Dat oerbrein controleert ons koopgedrag op verschillende manieren:

We kennen geen verzadigingsgevoel

Kopen kost ons geen inspanning meer

Status is nog altijd belangrijk”, aldus Historicus Rob

We kennen geen verzadigingsgevoel

Als je honger hebt moet je juist niet naar de supermarkt gaan want je ogen zijn groter dan je maag. Hongergevoel is ons lichamelijk signaal om in beweging te komen, in de prehistorie was ons hongergevoel onze redding,  dat was de aanleiding om op jacht te gaan. Een dag zonder eten was geen probleem. Aan drie maaltijden per dag met drietussendoortjes deden ze niet aan en de schijf van 5 kenden ze niet. Ze aten wat er voor handen was en wat het seizoen hen bood. Nu is alles voorhanden en toch slaan we graag aan het hamsteren. In de oertijd was het hebben van een voorraad een overlevingsstrategie, en nu?

Kopen kost ons geen inspanning meer

Eten kopen kost zelden echt lichamelijk inspanning, sorry ik tel de meters die je leunend op je winkelwagen door de supermarkt slentert echt niet mee. Honger zet je in beweging en kort intensief bewegen terwijl je honger hebt schijnt je vetreserves aan te spreken. Daarom heb je vetreserves nodig als prehistorisch mens, daarop teerde hij als hij ging jagen. Die vetreserves bestonden alleen maar uit gezond vet. Je hebt honger en pakt iets uit de koelkast, je besteld iets wat een half uur later aan je deur wordt gebracht of je wipt onderweg naar huis toch nog even die supermarkt binnen. Eten is er altijd en overal, maar ons hongersignaal schreeuwt om aandacht. En niets is zo makkelijk dan onze pinpas, we hoeven er ook nog eens niet bij na te denken om iets te kopen. We denken dat we honger hebben, zien eten, kopen het en schuiven het naar binnen. Dat is iets heel anders dan dat je met een rendier thuis komt waar je nog een hele klus aan hebt voor je er iets van kan eten. Laat staan voordat je bij het beenmerg bent, een van de gezondste eetbare delen van een dier. Wat is eigenlijk de waarde van eten?

Status is nog altijd belangrijk

Status is overal, het grotere huis dan de buren, een grote auto… Maar status zit ook in je winkelwagen en de dagen na kerst waarschijnlijk ook op facebook. Dan komen er ongetwijfeld veel kerstdiners voorbij. Onbewust willen we laten zien dat we veel geld hebben door onze winkelwagen vol te stoppen met dure producten, en jij wilt niet degene zijn die niet gourmet met de feestdagen. Ik kan me zo voorstellen dat de jager-verzamelaar die met een rendier naar huis kwam, geprezen werd om zijn vangst, een welkome aanvulling van voedingstoffen. Hoe zou een feestdiner er van de jager-verzamelaar hebben uitgezien? Waarschijnlijk veel vlees, aangevuld met knollen, noten en gedroogde vruchten. De prehistorische mens zou jaloers zijn als hij ziet uit hoeveel soorten vlees we kunnen kiezen, zeker in deze feestmaand! Ik wil wel degene zijn die niet gourmet. Ik ga met de feestdagen voor een overheerlijke steentijd stoofpot.

Meer lezen? Surf dan zeker eens naar zijn site  Wist je trouwens dat Historicus Rob reviews van boeken en films verzorgt, en tips voor het geschiedenisonderwijs komen op zijn blog voor. Tenslotte voert Rob ook nog onderzoek uit naar de geschiedenis van zijn geboortedorp Lanaken in Belgisch-Limburg.

Meer over de Steentijd: http://www.beleefdegeschiedenis.nl/blog/oergevoel

Meer zien over de Steentijd: http://www.oermuseum.nl/

Bron: http://www.historicusrob.be/geschiedenis-blog/koopgedrag-prehistorie/

Boek: “Het Oerdieet”, Dr. Remko Kuipers

Artikel: “Shoppen als een holbewoner”, Stefanie Van Den Broeck, Knack, 25 maart 2015

Getekende afbeelding: Maaike Besseling